Incoterms, czyli Międzynarodowe Reguły Handlu, to zbiór międzynarodowych standardów opracowanych przez Międzynarodową Izbę Handlową (International Chamber of Commerce, ICC). Ich głównym celem jest ułatwienie handlu międzynarodowego poprzez precyzyjne określenie obowiązków, kosztów oraz ryzyk związanych z transportem towarów między sprzedającym a kupującym. Incoterms są powszechnie stosowane w umowach handlowych, a ich znajomość jest kluczowa dla firm zajmujących się eksportem i importem.
Reguły te zostały wprowadzone po raz pierwszy w 1936 roku i są regularnie aktualizowane, aby dostosować je do zmieniających się realiów handlu międzynarodowego. Ostatnia wersja, Incoterms 2020, weszła w życie 1 stycznia 2020 roku. Każda z reguł Incoterms określa, kto ponosi odpowiedzialność za różne etapy procesu transportu, w tym załadunek, transport, ubezpieczenie oraz rozładunek towarów.
Podział i znaczenie reguł Incoterms
Incoterms dzielą się na dwie główne kategorie: reguły stosowane w transporcie morskim i wodnym śródlądowym oraz reguły stosowane dla wszystkich rodzajów transportu. Do pierwszej kategorii należą takie terminy jak FAS (Free Alongside Ship), FOB (Free On Board), CFR (Cost and Freight) oraz CIF (Cost, Insurance and Freight). Druga kategoria obejmuje m.in. EXW (Ex Works), FCA (Free Carrier), CPT (Carriage Paid To) oraz DDP (Delivered Duty Paid).
Każda z reguł ma swoje unikalne zastosowanie i określa, na jakim etapie sprzedający przekazuje odpowiedzialność za towar kupującemu. Na przykład, reguła FOB oznacza, że sprzedający ponosi koszty i ryzyko do momentu załadunku towaru na statek, po czym odpowiedzialność przechodzi na kupującego. Z kolei reguła DDP zobowiązuje sprzedającego do dostarczenia towaru do wskazanego przez kupującego miejsca, pokrywając wszystkie koszty i formalności celne.
