Cena z fabryki wygląda atrakcyjnie, fracht mieści się w budżecie, a kalkulacja zapowiada dobrą marżę. Wystarczy jednak pominąć jedno rozporządzenie, aby import okazał się znacznie droższy. Cło antydumpingowe może obowiązywać tylko określone towary, producentów i kraje pochodzenia, dlatego ryzyko warto sprawdzić jeszcze przed wpłatą zaliczki. Pokazujemy, jak zrobić to krok po kroku.
Cło antydumpingowe chroni rynek UE przed importem po cenach dumpingowych, który szkodzi unijnym producentom. Może zostać naliczone obok zwykłego cła. Decydują m.in. klasyfikacja taryfowa, opis towaru w rozporządzeniu, pochodzenie, producent oraz dodatkowy kod TARIC — nie potoczna nazwa produktu czy sam kraj wysyłki.
Jak sprawdzić swój kod CN w TARIC i ISZTAR – krok po kroku
Kontrolę zaczynamy od precyzyjnego opisania towaru. Potrzebne mogą być materiał, skład, funkcja, konstrukcja, wymiary, sposób działania i przeznaczenie. Następnie:
- W wyszukiwarce ISZTAR4 odnajdujemy pozycję w nomenklaturze i czytamy uwagi do sekcji oraz działu. Kod CN ma osiem cyfr, a TARIC rozbudowuje go na potrzeby środków unijnych.
- Wprowadzamy pełny kod, kraj pochodzenia — np. Chiny — oraz datę planowanego zgłoszenia. Data jest ważna, ponieważ środki mogą wejść w życie, wygasnąć albo zostać zmienione.
- Sprawdzamy cło antydumpingowe i wyrównawcze, rejestrację przywozu oraz wskazane rozporządzenia.
- Porównujemy opis w podstawie prawnej z zamawianym modelem. Przepis może zawężać zakres według materiału, wymiaru lub zastosowania.
- Weryfikujemy producenta i dodatkowy kod TARIC. Stawka dla wskazanej firmy może różnić się od stawki dla „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.
- Zapisujemy wynik, rozporządzenie, kartę produktu i oświadczenie producenta. Jeżeli klasyfikacja budzi wątpliwości, przed zakupem można wystąpić o Wiążącą Informację Taryfową (WIT), a w sprawie pochodzenia – o Wiążącą Informację o Pochodzeniu (WIP).
Wynik warto porównać w unijnej bazie TARIC. Kod dostawcy traktujmy tylko jako wskazówkę.
Kategorie towarów z Chin, przy których ryzyko jest największe
Szczególną ostrożność zachowujemy przy branżach, które pojawiają się w unijnych postępowaniach ochronnych. Do grup wymagających dokładnej kontroli należą m.in.:
- wyroby ze stali i aluminium, np. elementy złączne, profile, blachy i folie;
- ceramika, w tym płytki oraz wybrane naczynia stołowe;
- rowery, rowery elektryczne i niektóre części;
- szkło, szkło solarne, przewody światłowodowe i wybrane produkty energetyczne;
- sklejka z drewna liściastego i wybrane wyroby z drewna;
- chemikalia (np. kwas fosforawy), biodiesel oraz niektóre dodatki spożywcze (np. erytrytol).
Nie każdy produkt z tych grup podlega opłacie. Zakres środka bywa wąski, a równolegle może obowiązywać cło wyrównawcze. Nie istnieje jedna niezmienna lista „ryzykownych towarów”: wynik zależy od kodu, opisu, pochodzenia, producenta i daty importu. Bazę sprawdzamy więc przed każdym większym zamówieniem.
Rejestracja przywozu i cło naliczone z mocą wsteczną
W trakcie dochodzenia Komisja Europejska może polecić organom celnym rejestrowanie przywozu. Taki komunikat jest ważnym sygnałem ryzyka: umożliwia późniejsze objęcie zarejestrowanych zgłoszeń należnością, jeżeli zostaną spełnione warunki określone w przepisach i Komisja podejmie odpowiednią decyzję.
Zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/1036 ostateczne cło może w określonych sytuacjach objąć okres przed zastosowaniem środków tymczasowych — zasadniczo do 90 dni, lecz nie przed wszczęciem dochodzenia. Nie dzieje się to automatycznie: muszą zostać spełnione ustawowe przesłanki.
„Rejestracja zostaje wprowadzona rozporządzeniem Komisji. Takie rozporządzenie określa cel działania oraz, w stosownych przypadkach, szacunkową kwotę przyszłej należności. Okres poddania przywożonych produktów obowiązkowej rejestracji nie przekracza dziewięciu miesięcy.[1]”
Zakup przez kraj trzeci – dlaczego nie chroni przed cłem
Wysyłka z magazynu w Turcji, Wietnamie czy ZEA nie zmienia pochodzenia produktu. Liczy się pochodzenie niepreferencyjne, a nie miejsce wystawienia faktury, przeładunku czy ostatni port. Towar zasadniczo pochodzi z kraju, w którym został całkowicie uzyskany albo przeszedł ostatnie istotne i ekonomicznie uzasadnione przetworzenie.
Przepakowanie, zmiana etykiety, składowanie i proste operacje zwykle nie wystarczą. Co więcej, w razie obchodzenia środków Unia może rozszerzyć cło na przywóz z państwa trzeciego lub na nieznacznie zmodyfikowane produkty.
Co się dzieje, gdy urząd zakwestionuje pochodzenie towaru?
Jeśli urząd celny zakwestionuje pochodzenie towaru, może zażądać dodatkowych dokumentów, takich jak dane producenta, faktury, specyfikacja materiałowa, opis procesu produkcji czy dokumenty przewozowe. Sam certyfikat pochodzenia nie zawsze wystarcza, szczególnie gdy przedstawione informacje są niespójne.
Taka weryfikacja może opóźnić zwolnienie towaru lub wymagać zabezpieczenia potencjalnych należności. Po zakończeniu kontroli urząd może zakwestionować pochodzenie lub klasyfikację towaru, a następnie naliczyć brakujące cło, podatki i odsetki. Zakres konsekwencji zależy od konkretnej sytuacji i obowiązujących przepisów.
Dlatego jeszcze przed zamówieniem i rezerwacją transportu sprawdzamy kod taryfowy, dane producenta, specyfikację oraz dokumenty potwierdzające pochodzenie. Pozwala nam to wcześniej ocenić potencjalne ryzyko i uwzględnić je w kalkulacji kosztów importu.
Wczesna weryfikacja dokumentacji jest znacznie bezpieczniejsza niż opieranie się wyłącznie na deklaracji chińskiego dostawcy. Dzięki temu możemy uniknąć nieprzewidzianych kosztów i problemów podczas odprawy.
Skontaktuj się z nami i zaufaj specjalistom.
*[1] art. 14 ust. 5 – rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036
